• Nausea en braken: symptomatische behandeling na opsporen van mogelijke oorzaken (de indicaties moeten weloverwogen gesteld worden, rekening houdend met de reeds gekende ongewenste effecten).

• gastro-intestinale bloedingen, perforatie of aandoeningen door mechanische obstructie,
• hartritmestoornissen of verhoogd risico ervan, zoals bij verlengd QT-interval,
• hartfalen of elektrolytenstoornissen,
• matige tot ernstige leverinsufficiëntie.

​Zie Repertorium BCFI 3.4.1

• Per os: maximaal 10 mg 3x/j (doses boven de 30 mg per dag worden afgeraden); 15 tot 30 minuten vóór de maaltijd en bij het slapengaan.

• Het aantal doses verminderen tot 1 of maximaal 2 per dag, afhankelijk van de ernst van de nierinsufficiëntie.

BIJZONDERE VOORZORGEN VOOR OUDEREN

• Er wordt aanbevolen om de behandelingsduur zo kort mogelijk (gewoonlijk maximum 7 dagen) en de dosis zo laag mogelijk te houden.
• Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met andere risicofactoren voor een verlengd QT-interval (vrouwelijk geslacht, patiënten ouder dan 60 jaar, cardiaal lijden, elektrolytenstoornissen (hypokaliëmie, hyperkaliëmie, hypomagnesiëmie).
• De behandeling moet worden gestopt als er klachten of symptomen optreden die in verband kunnen worden gebracht met hartaritmie. Patiënten dienen in dat geval hun arts te raadplegen. De patiënt moet worden aangeraden om eventuele hartklachten onmiddellijk te melden.

• extrapiramidale verschijnselen (onvrijwillige bewegingen van het gezicht of armen en benen, overmatig beven, overmatige spierstijfheid of spierspasmen) abdominale krampen, diarree, hyperprolactinemie,
• verlenging van het QT-interval bij hoge doses (>30 mg/dag) en bij patiënten ouder dan 60 jaar
• angst, rusteloosheid, zenuwachtigheid, hoofdpijn, duizeligheid, slaperigheid,
• droge mond.

 Zie Repertorium BCFI 3.4.1

• Delen: zie de farmaceutische vormen vermeld in het GGR naast de specialiteit (domperidon). Zie ook Intro 2.11.7 De toedieningswegen en farmaceutische vormen voor meer informatie over de gebruikte termen.
• Pletten: zie Intro 2.11.12. Pletten van een geneesmiddel. Zie ook Pletfiches (voer de naam van de molecule in de zoekbalk in).

MOTIVATIE VOOR DE SELECTIE

• Bij braken blijft actieve rehydratatie (oraal of parenteraal, afhankelijk van de omstandigheden) de belangrijkste maatregel. Anti-emetica zijn geen routinebehandeling.
• Het risico op dehydratatie is groter bij ouderen.
• Metoclopramide en domperidon zijn het best bestudeerd.
• Metoclopramide dringt doorheen de bloed-hersenbarrière en het risico op centrale ongewenste effecten is groter. De risico-baten balans van domperidon lijkt gunstiger, maar voorzichtigheid is geboden bij ouderen met andere risicofactoren voor verlenging van het QT-interval (vrouwelijk geslacht, hartlijden, elektrolytenstoornissen).
• De behandeling moet zo kort mogelijk gehouden worden.